Wat al in de geschiedenis past
| Groep | Oorsprong | Plaats in de wereld | Grens |
|---|---|---|---|
| Mensen | Inheemse en overgekomen menselijke bevolkingen | Alle speelpersonages, steden, culturen en classes | Eén speelbaar ras betekent geen uniforme cultuur |
| Vampieren | Menselijke beschermers veranderd door het Pact van de Lege Kelken en latere inwijdingen | Huizen, landgoederen, bloedcontracten en hun tegenstanders | Hun voortbestaan vraagt echte bijdragen. Een beet maakt niet automatisch een nieuwe vampier |
| Demonen | Onder meer oude Drempelborn en, als nieuw voorstel, vampieren veranderd tot Nachtgevallen | Eigen leefgebieden, de Acht Zegels en afzonderlijke bindingen | Drempelborn kunnen lichamelijk reizen. Magische dwang en bereik vragen een specifiek anker; geen algemene almacht |
| Andere inheemse volkeren | Eigen geschiedenis op het eiland | Kunnen buren, handelspartners, slachtoffers en vijanden zijn | Hun bestaan moet sporen hebben in landschap, handel en oude bronnen |
| Veranderde of gebonden wezens | Per geval een beschreven ingreep | Bijvoorbeeld Vergloeiden, sommige wachters en plaatselijke constructies | Geen automatische nieuwe bevolkingsgroep zodra één boss afwijkt |
Vampieren houden hun menselijke oorsprong. Demonen hoeven geen veranderde mensen te zijn. Beide groepen kunnen verschillen in belang, karakter en gedrag. Een demonische partij kan een afspraak nakomen en toch doelbewust wreed zijn. Een vampier kan bescherming bieden en toch afhankelijkheid veroorzaken.
Wonen en contact
- Het bloedpact heeft een eigen geschiedenis.
- Een register kan bescherming in erfelijke schuld veranderen.
- Bezoekers en handel betekenen geen gezamenlijke bewoning.
Vampieren, demonen en mensen hoeven niet samen te wonen. Aanwezigheid in dezelfde wereld, handel of een afhankelijkheidsrelatie betekent geen gemengde woonwijk. De gebruiker heeft deze ruimte voor eigen leefgebieden expliciet behouden op 30 september 2026.
Als ontwerprichting kunnen vampierhuizen eigen schaduwlandgoederen en vestingen bewonen, terwijl menselijke nederzettingen ermee handelen of bescherming afspreken. Menselijke bezoekers, arbeiders en afgezanten in een ontvangsthof bewijzen geen gezamenlijke bewoning. Drempelborn kunnen langs echte wegen en gangen reizen; niet ieder individu zit aan een anker vast. Bovennatuurlijke toegang of opgelegde bindingen vragen hun eigen voorwaarden. Een machtscentrum of een inwonende demon krijgt een afzonderlijke lokale backstory.
Contactgebieden en uitzonderlijk gemengde plaatsen blijven mogelijk. Leg per locatie vast wie er woont, wie op bezoek komt en welke routes of afspraken hen verbinden. Een soort bepaalt geen automatische keuze voor paars of groen. De onderstaande Reedborn-woonlagen blijven een specifiek voorstel, geen model dat iedere groep moet volgen.
De Reedborn · volkconcept
- De lage woonlaag bestond vóór de menselijke dijk.
- Drooglegging bedreigt echte bewoners.
- Herstel de toevoer voordat de bestaande kering verandert.
Reedborn, plaatselijk Veenkinderen, zijn een voorstel voor een eerste niet-menselijk volk. Ze hebben nog geen speelbare variant. Ze bestaan al lang vóór De Val in de oude waterarmen van Laagveen en het Verdronken Dal.
Oorsprong en levenswijze
De Reedborn zijn een inheems amfibisch volk. Hun oude woonlagen liggen onder de huidige menselijke dijken. Ze zijn niet uit blauwe Gloed ontstaan en komen niet uit een Hemelschip. Menselijke archieven noemden hun nederzettingen eeuwenlang visgronden, waardoor bewoning in eigendomsregisters verdween.
Volwassenen kunnen op het land ademen en handelen, maar langdurige droogte beschadigt hun huid. Hun jongen ontwikkelen zich in ondiepe broedpoelen. De poelen vragen doorstromend zoet water, schaduw en bescherming tegen slib en roofdieren. Blauw kan in dat water voorkomen zoals elders; het bewijst geen heilige afkomst.
Zij leven van vis, schelpdieren, watergewassen en handel. In ruil voor graan en gesmeed gereedschap onderhouden sommigen onderwaterfundamenten en routes die mensen moeilijk bereiken. Ze zijn niet vanzelf de knechten van menselijke steden. Hun huizen en landgebruik zijn even werkelijk als een woning boven het water.
Cultuur en verdeeldheid
Huishoudens delen de zorg voor broedpoelen omdat één verkeerde sluisstand vele families raakt. Daaruit volgt geen letterlijk groepsbrein. Rivierhandelaars willen vaste verdragen met mensen; sommige oude poelgemeenschappen willen de sluizen terug die hun leefgebied hebben ingeperkt. Jongeren trekken naar kanaalsteden en botsen met beide groepen.
Een Reedborn kan paars of groen gebruiken wanneer die kennis beschikbaar is. Biologie bepaalt de Gloedkleur niet. Een groene Reedborn-waterwerker kan tegenover een paarse menselijke dijkraad staan zonder dat alle leden van hun volk hetzelfde denken.
Uiterlijk met een functie
Smalle borstkas, brede handen met vliezen, ruwe vochtvasthoudende huid en ogen die in troebel water bruikbaar zijn. Kleding bestaat uit open geweven vezels en leren draagstukken die weinig water vasthouden. Droge stadsreizigers dragen een natte schouderdoek onder een zware mantel. Gereedschap krijgt polslussen zodat het in stroming niet verloren gaat.
De vormen blijven ernstig en aards binnen de gotische art direction. Hun eigen woningen volgen oevers, paalwerk en lage waterbogen. Een Reedborn-heiligdom hoeft geen menselijke kathedraal met een ander standbeeld te zijn.
Geschiedenis zichtbaar in de wereld
Onder een oude kerk ligt een stenen aanlegtrap die voor menselijke knieën te laag is. In een stadsverdrag wordt alleen gesproken over het recht om te vissen, terwijl een ouder Reedborn-verslag dezelfde plek een kraamkamer noemt. Kanaalwachters kennen enkele families al bij naam. De speler treft hen dus niet aan als een pas verschenen ras zonder verleden.
Een nieuw zijverhaal: De Dry Cradle
Laagveen, circa level 15 tot 22. Nieuwe fictie bij het Reedborn-voorstel.
Een dijkmeester vraagt de speler sabotage aan een sluis te onderzoeken. De nieuwe ontwatering beschermt een menselijke woonwijk tegen jaarlijks hoogwater. Iedere nacht zet iemand de oude doorgang weer open.
Onder de sluis vindt de speler Reedborn-verzorger Senn en een broedpoel die droogvalt. Het bouwplan noemt die plek een ongebruikte kelder. Senn heeft het stadsbestuur gewaarschuwd, maar zijn bericht belandde bij de visrechtenklerk. De bestuurder heeft de waarschuwing daarna bewust laten liggen om de oplevering te halen.
Senn houdt het water met groene sturing tijdelijk op peil. De pomp is fysiek verbonden met het kanaal; de druk daalt daardoor bij naburige werkplaatsen. Een menselijke vroedvrouw helpt hem. Zij hoeft hun gebruiken niet volledig te begrijpen om te zien wat de droogte doet.
De speler beschermt de poel, onderzoekt oude waterkaarten en maakt een tijdelijke omleiding vrij. De duurzame oplossing vraagt een aparte toevoer en minder bouwgrond langs het kanaal. Er is geen gratis magische oplossing die iedere bestaande aanspraak intact laat. Het stadsbestuur moet erkennen dat de poel een woon- en geboorteplek is.
Conflict: sommige bewoners willen de Reedborn verplaatsen; sommige Reedborn willen de hele sluis vernielen. De speler werkt met de mensen die beide gevolgen onder ogen willen zien. De speler ondersteunt de bestaande hulpplaats en levert bewijs voor het waterrecht. De sluis, waterstand en woonlagen veranderen niet door questvoortgang. Een bouwkundige oplossing blijft een politieke eis in het verhaal, geen fasewisseling van de kaart.
Vast omgevingsdetail: aan de landzijde hangen twee waarschuwingsborden, voor menselijke kinderen en voor Reedborn-jongen. Beide zijn vanaf het begin voor iedereen zichtbaar; een quest plaatst geen persoonlijk bord.
‘Jullie tekening heeft hier een lege ruimte.’
‘Onze kinderen hebben hier namen.’
Regel voor verdere uitbreiding
Een volgend volk krijgt eerst een herkomst, voedsel en woongebied, een aantoonbare geschiedenis met bestaande buren en interne meningsverschillen. De soort moet gevolgen hebben voor minstens één bestaande plek of relatie. Een nieuw silhouet alleen is onvoldoende reden voor een heel ras.
Andere volkeren kunnen worden toegevoegd wanneer hun afkomst, leefwijze en invloed op bestaande plaatsen zijn uitgewerkt. Een nieuw uiterlijk alleen is onvoldoende.
Drempelborn: bewoners van De Drempelmark · voorstel
- Rots, lichaamsbouw en lasten bepalen de grote vormen.
- Lichtschachten en watergoten maken de stad bewoonbaar.
- De dreiging zit in macht en geschiedenis.
De Drempelborn zijn een uitgewerkt demonisch volk met eigen families, voedselhoven en een samenleving achter de menselijke grens. Hun lichaam en cultuur maken hen herkenbaar; hun afkomst maakt hen niet automatisch vijandig. Lees Demonen en De Drempelmark voor hun geschiedenis, bindingen, interne machten en architectuur. De Bound Seraph en andere demonen houden hun afzonderlijke oorsprong. Menselijke spelers blijven bij de twee bestaande spelersfacties.
Oorsprong, moraal en gevaar
De vampierhuizen stammen van menselijke beschermers af. Sommige vampieren werden Nachtgevallen; dit verklaart niet alle demonen. Mensen, vampieren, Drempelborn en Reedborn kennen goede en slechte individuen. Soort en Gloedkleur zijn geen moreel oordeel.
Vampieren en demonen houden ook bij goede daden een gevaarlijke uitstraling. Honger, macht en zelfbeheersing geven spanning, zonder een willekeurige verplichte verradersrol.
concepten